Emigranten aan het woord:

  • familie Berkepies Zweden
  • familie Hoff Canada, Prince Edward Island

'Dit hadden we in Nederland nooit kunnen bereiken.' 

Henk Berkepies (54) en Leonie Spronk (47) kochten in het voorjaar van 2016 Finngårdarna in het Zweedse Borlänge, een voormalige melkveehouderij met ruim 60 ha eigen grond en 140 ha pacht. Inmiddels produceert het bedrijf met 200 koeien 1,5 miljoen kg biologische melk.

Henk Berkepies: “In Nederland zaten we al jaren vast. We maakten vaker verlies dan winst. Net voor de crisis van 2008 hadden we een nieuwe financiering afgesloten met een – achteraf – te hoge rente. Toen we door de lage melkprijs moeite kregen met aflossen, verhoogde de bank de opslag, een gevolg van de SWAP-financiering. Daarnaast was een van de stallen sterk verouderd en we hadden land op afstand – en dus hogere loonwerkkosten – vanwege de hoge, droge zandgronden rondom de boerderij. In 2014 zetten we een verbeterplan op, met als doel de kosten verder te verlagen. Toen ook dat niet lukte, besloten dat er nog maar één optie was: stoppen met ons bedrijf, hoe moeilijk ook. Achteraf was het de beste beslissing ooit.

Blijven boeren

Door de verkoop van onze locatie hadden we het gevoel dat we de regie terugkregen. Omdat we allebei dol zijn op Zweden en daar ook al eens eerder bedrijven hadden bezocht, wilden we onderzoeken of we hier opnieuw konden beginnen. Het boeren wilden we niet loslaten. Die zoektocht was spannend en het was fijn om daarin steeds te kunnen sparren met de makelaar van Interfarms. Uiteindelijk vonden we in de provincie Dalarna onze boerderij. 

De sprong wagen

Op Finngårdarna was al zeven jaar niet gemolken; elke boerderij heeft z’n eigen verhaal. Er waren dus ook geen melkkoeien, de gronden lagen er niet optimaal bij en er was veel achterstallig onderhoud. Zouden we de 22-stands melkcarrousel weer aan de praat te krijgen? Hoeveel zou dat kosten? Er waren dus zeker risico’s, maar de locatie vonden we geweldig. Finngårdarna is goed verkaveld en de gronden waren al biologisch. Arla bood ons vrijwel direct een goed eko-contract en er was een bank die in ons plan geloofde. Dat waren voor ons bevestigingen dat we hier een nieuwe toekomst konden bouwen.

Financieel gezond

Het plan was om 120 koeien te melken, maar het zijn er 200 geworden. Daar is dit bedrijf beter geschikt voor. We kregen al snel contact met een andere biologische melkveehouder uit de buurt die wilde afbouwen. Hij fokt nu ons jongvee op. Zijn bedrijf verzorgt ook het loonwerk, waardoor wij ons volledig kunnen richten op de melkproductie en mijn vrouw ook haar eigen bedrijf kan runnen. Het eerste jaar was intensief, maar we hebben geen dag spijt gehad. Ons bedrijf is financieel gezond en we produceren nu 1,5 miljoen kg biologische melk. Dat hadden we nooit in Nederland kunnen realiseren.”


Familie Hoff emigreerde in 2017 naar Canada

'Nou dachten wij, willen we wel op een eiland wonen?'

1 mei 2017 stapte familie Hoff op het vliegtuig van Toronto naar Charlottetown (PEI). De start van hun buitenlandse avontuur.
‘Nadat onze boerderij 3 jaar te koop had gestaan en we in Nederland geen boerenbedrijf konden vinden die aansloot bij onze wensen, hebben we besloten om toch maar eens te gaan kijken in het buitenland. Via internet en beurzen kwamen we bij Interfarms terecht. Op een informatieavond in Assen kwamen we in gesprek met Marianna Westerkamp die enthousiast vertelde over PEI. 

Meer thuis in Canada, dan de VS
Na eerst nog Wisconsin (VS) bezocht te hebben, kwamen we er snel achter dat we ons meer thuis voelden in Canada. Op 8 februari 2016, na nog een gesprek met Gwenda en Marianna, hebben we definitief de knoop doorgehakt en zijn we de visumaanvraag opgestart. Op 1 september 2016 kregen we zgn filenummer voor ons visum. Dit was de start van onze zoektocht. Wij zijn toen in dezelfde maand nog naar Halifax (Nova Scotia) gevlogen en hebben in Nova Scotia, New Brunswick en Prins Edward Island boerderijen bekeken. Eenmaal op PEI zeiden we tegen elkaar: dit is het. Hier voelen we ons thuis. 

Visum gereed
We hebben gelijk een bod uitgebracht op een bedrijf dat ons wel aanstond, maar het bod werd niet geaccepteerd en omdat wij nog geen visum hadden, zijn we niet hoger gegaan. Eind oktober kregen we te horen dat alles was goedgekeurd en dat we alleen nog voor de medische keuring moesten gaan. Op 3 november zijn we naar Amsterdam geweest om ons na te laten kijken. We waren medisch in orde en half december kregen we te horen dat ons visum klaar was. In februari 2017 zijn we met z'n tweeën nog een keer weer naar PEI geweest om boerderijen te bekijken en hebben we Idee Holsteins in Rustico gekocht.

Blij met de stap die we hebben gemaakt
Sinds 1 mei 2017 wonen we in Rustico en nu begint het regelen en papierwerk weer helemaal opnieuw. Want wat in Nederland al automatisch gaat moet je je hier opnieuw eigen maken. Van administratie tot aan boodschappen halen. Gelukkig hebben we veel hulp van o.a. de vorige eigenaren. Al mis je familie en vrienden en soms wel, we zijn toch heel erg blij dat we de stap gemaakt hebben. 

Frits, Janine, Brian & Owen Hoff